EFD Horses - De paardenvrouw
In dit artikel
EFD Horses

EFD Horses

Voor deze gastblog geef ik het woord aan Esther van EFD Horses. En daarmee bedoel ik het letterlijk, want Esther heeft zelf al zo’n gaaf stuk geschreven, dat ik daar niks meer aan wilde veranderen.

Ik ben Esther, 32 jaar en ik woon in een mooi klein dorpje op de grens van Brabant en Limburg. Daar werk ik hard om mijn dressuur- en trainingsstal op te bouwen en om zowel als amazone als ondernemer steeds mijn grenzen te verleggen.

Het eerste wat ik kwijt wil aan iedereen die dit leest is het volgende; ik ben niet geboren in een paardenfamilie met groot netwerk, ik kom ook al niet uit een rijke familie en ik ben ook nog eens niet geboren met heel veel rijtalent! Redenen genoeg om er niet aan te beginnen dus, en toch zit ik nu hier dit stukje te schrijven. Als ondernemer. Als mede-paardenvrouw. Maar boven alles, nog steeds als het meisje dat helemaal gek is van paarden en niets liever wil dan daar iedere dag mee bezig zijn.

Toen ik 9 jaar was ben ik begonnen met ponyrijden en al vrij snel daarna volgden de eerste wedstrijden. Ik bleek nogal een doorzettertje te zijn en dat kwam goed van pas, want doordat wij ons geen leerpony’s konden veroorloven, reed ik jonge pony’s en dat ging een beetje met vallen en opstaan. Eenmaal overgestapt naar de paarden reed ik nog steeds vooral wat er beschikbaar was en vaak waren dat de dieren die een ander of niet goed genoeg vond, of waar op een of andere manier iets aan ‘mankeerde’. Pas in de loop der jaren, toen anderen mij af en toe benaderden of ik niet een paard voor hen wilde rijden, kreeg ik ook weleens een wat talentvoller paard te rijden.

Door de diversiteit aan paarden heb ik vooral geleerd heel goed te kijken en te luisteren naar het paard zelf. En dat als je een paard echt correct opleidt en niks overslaat in de basis, ook die minder talentvolle paarden het weleens heel goed kunnen gaan doen en ook dat hele rustige paard weleens heel gemotiveerd voor je aan het werk kan gaan. Dat is dus ook meteen mijn specialisatie, het ‘gewoon goed’ opleiden van een paard. Zonder trucjes, zonder duw- en trekwerk, zonder hulpteugels, maar met heel veel plezier, passie en motivatie. Paarden die netjes na te rijden zijn, vertrouwen hebben in hun ruiter en plezier beleven in hun werk.

Ondanks dat ik al heel veel ervaring had, ik wist dat mensen mij hun paarden wel toevertrouwden en ik gewoon nog altijd heel graag meer wilde, was de stap naar ondernemen in de paarden een hele grote. Een verhuizing en wat extra ruimte (en dan vooral extra stallen) verder, ben ik de laatste jaren heel erg zoekende geweest naar hoe ik het allemaal precies in ging vullen. Want laten we eerlijk zijn, het is moeilijk. Eén van mijn grootste valkuilen is dat ik het liefst overal ja tegen zeg. Tegen ieder paard dat me aangeboden werd, soms zelfs ongeacht of er iets tegenover stond of niet. Of ik vroeg er zo weinig voor dat het me uiteindelijk niet alleen niks opleverde maar er zelfs geld bij moest worden gelegd. Ik vond het nou eenmaal zo leuk om te doen en ik wilde vooral ook de kans krijgen om te laten zien wat ik kon. Mijn tip aan jou: dat werkt dus niet. Als je jezelf niet serieus neemt als professional, gaat een ander dat zeker niet doen! Ik vond en vind nee zeggen eng. Wat als ik dan straks helemaal niks meer te rijden heb? Wat als mensen me uitlachen? Wat als ze me niet goed genoeg vinden? Er zijn zoveel ruiters, waarom zouden ze voor mij kiezen?.

En weetje wat het is? Al die vragen doen er niet toe. Ik was alleen maar bezig met anderen, wat vinden ze, wat denken ze, wat zoeken ze. Daar gaat het helemaal niet om. Bij mij niet, en bij jou ook niet. Als ik je een advies mag geven: blijf dicht bij jezelf. Geloof in jezelf en doe datgene waar jij het allerbeste in bent en de meeste voldoening uithaalt.

Hoe het er nu voor staat

Aan het begin van het jaar heb ik besloten dat ik, met alle ervaringen van de laatste jaren in mijn achterhoofd, nog altijd heel erg graag tussen de paarden werk en ervoor wil gaan om het beste uit mijzelf en mijn bedrijf te halen. Ik heb besloten alles op alles te zetten om niet alleen met paarden te werken, maar dat te doen op een manier die bij mij past en waar ik gelukkig van word. Zonder daarbij mijn idealen tekort te doen maar ook zonder daarbij mezelf tekort te doen. Er is geen quick fix, net zoals in de training moet je basis goed zijn. In mijn geval betekent dat onder andere weten wat ik het allerliefste wil, waarom ik dat wil, wat ik te bieden heb en hoe ik dat het beste kan aanbieden. Meer denken als ondernemer en af en toe iets minder als paardenmeisje. Ik werk bijvoorbeeld aan mijn website, social media en ik ben begonnen met het schrijven van blogs waarvan binnenkort de eerste online zal komen. Bij alles wat ik doe probeer ik heel goed te overwegen of het bij me past, of het past bij mijn visie en of het mijn bedrijf verder brengt. Nog steeds met vallen en opstaan. Maar om iets te veranderen moet je wel actie durven ondernemen. Eigenlijk lijkt het wel een beetje op het trainen van je paard.

Mijn bedrijf is volop in ontwikkeling en als je het leuk vindt om daar meer over te zien en lezen, dan kun je mij op Facebook en Instagram vinden onder de naam EFD Horses. In de loop van de tijd ga ik daar meer blogs delen, meer laten zien wat ik doe en waarom ik dat zo doe en probeer ik leuke tips en adviezen te delen.

Mariska, ontzettend bedankt voor het bieden van een platform aan diverse ondernemers, ik vind de verhalen stuk voor stuk geweldig leuk om te lezen net zoals je eigen blogs.

Liefs, Esther