Wat wij van paarden kunnen leren - De paardenvrouw
In dit artikel

Wat wij van paarden kunnen leren

Vroeger kon ik uren spenderen aan het zitten in het weiland. Kijken naar de kudde met paarden en zien wat er gebeurd. Er zitten veel lessen verborgen die ook voor ons mensen erg relevant zijn. In deze blogpost deel ik je een aantal van deze paardenwijsheden.

Blijf niet lang boos…

…En al helemaal niet om iets kleins. In een kudde zie je regelmatig wat boze oren, geduw of wellicht zelfs een bijt beweging voorbijkomen. Dit soort (kleine) discussies tussen paarden ontstaan vaak als een paard te dichtbij komt of als ze beide graag dat ene stukje gras willen eten. Zo snel als het moment komt, zo snel is het vaak ook weer voorbij. Je zal paarden niet dagenlang boos zien zijn op elkaar. De les voor ons die hierin verborgen is, is blijf niet lang boos en vooral niet als het om iets kleins gaat.

In het hier en nu

Paarden denken niet na over morgen of over gisteren, ze zijn altijd in het hier en nu. Ze staan in constante verbinding met zichzelf en zijn zich bewust van wat er om hun heen gebeurt. Wij mensen kunnen blijven hangen in gebeurtenissen in het verleden of we kunnen ons eindeloos zorgen maken over dingen die er (nog) totaal niet toe doen. We vergeten dan wel eens gewoon te genieten van wat er nu, op dit moment, gebeurt. Die fijne zonnestralen, het vers gemaaide gras, de geur van een verse appeltaart… Allemaal kleine geluksmomenten die soms overschaduwd worden door zorgen of stress.

Een echte leider

Binnen een kudde is er altijd een duidelijke leider aanwezig. Dat paard bepaald waar de kudde heen gaat en wat er gebeurt. Andere paarden kunnen echter nog steeds besluiten om even een sprintje te trekken als de rest staat te grazen. Je zal de leider niet op of om zien kijken als eentje even besluit wat geks te doen. De les die hierin schuilt heeft meerdere kanten. Vanuit leiderschap perspectief is het goed om leiding te bieden, maar ook om de mensen die je leidinggeeft, zelf keuzes te laten maken. Je ziet de leider in een kudde ook niet de andere paarden dwingen om iets te doen, dat zou voor ons mensen ook moeten gelden. Leg anderen dus niet jouw mening op. De andere kant is voor de mensen die leiding krijgen. Het is goed om te luisteren naar wat je wordt verteld, maar je mag (en moet) ook altijd zelf blijven nadenken. Het is niet erg om soms rechts te gaan, wanneer iedereen links gaat.

Gekkigheid in de wei

Ik kan altijd in een deuk liggen van het gedrag van sommige paarden. De gekke bokkesprongen en race spelletjes die voorbijkwamen en niet altijd even soepel verliepen, zagen er vaak komisch uit. Paarden zijn niet bang voor de mening anderen en doen wat op dat moment goed voelt. Lekker rollen in de modder? Heerlijk. Schrikken van je eigen scheetje? Kan gewoon. Met andere woorden: geniet, wees niet altijd te serieus en trek je niet te veel aan van anderen hun mening.

Samen sta je sterk

In ons koude kikkerlandje hebben we met enig regelmaat te maken met (zware) windstoten. Let maar eens op wat er gebeurt als het weer omslaat en er harde wind op komt zetten. De kudde gaat elkaar beschermen door allemaal met de billen in de wind te gaan staan, dicht bij elkaar. Hoeveel onenigheid er in de groep ook is geweest, als het moet dan draagt ieder paard zijn steentje bij in de kudde. Wij mensen staan samen ook sterker dan alleen. Het is niet erg om dingen alleen te willen doen, maar realiseer je ook hoe waardevol de hulp van anderen kan zijn.